Wil je je even voorstellen? Voor velen bekend, maar er zijn wellicht nog mensen die je niet kennen.

Natuurlijk, ik ben Sarah, 25 jaar en ik woon in Hoevelaken.

Wat doe je in het dagelijks leven?

Ik werk als pedagogisch medewerker bij een peutergroep van 2-4 jaar in Hilversum. Dat doe ik 4 dagen in de week. Daarnaast vind ik het leuk om dingen met vrienden of mensen van de selectie te doen in het weekend.

Ik denk dat je als klein meisje al gestart bent met korfballen. Vertel eens, hoelang korfbal je al en waarom ben je gaan korfballen?

Dat klopt! Op mijn 5e ben ik met Vivian op korfbal gegaan en we begonnen in de Welpen met Marieke als coach. Inmiddels korfbal ik dus al 20 jaar. Op de basisschool twijfelde ik tussen volleybal en korfbal. Bijna iedereen uit mijn klas zat of ging op korfbal. Ik heb een keer meegetraind en ik vond het erg leuk. Toen ben ik ook op korfbal gegaan.

Enkele jaren ben je er even tussenuit geweest.  Bij welke clubs heb je gespeeld en op welk niveau? Waarom heb je die keuze gemaakt en hoe heb je het ervaren? Wat waren voor jou de grootste verschillen en wat heb je daar geleerd?

Inderdaad, ik ben op mijn 20e naar SKF gegaan, daar kwam ik in het eerste team en daar heb ik 2 jaar gespeeld. Wij speelden daar overgangsklasse en zijn op het veld gepromoveerd naar de hoofdklasse. Ik heb toen de keuze gemaakt om naar SKF te gaan omdat ik graag een andere uitdaging wilde, bij SKF zaten 2 bekende coaches bij de selectie: Steven Brink en Ronald Anbeek. Na een aantal gesprekken, een training en lang wikken en wegen heb ik gekozen om daarheen te gaan. Daar heb ik een hoop geleerd in een korte tijd. Zo heb ik veel coaching gehad op mijn verdediging en daar ben ik erg in gegroeid in die periode. (Een kwaliteit van mij zal dat nooit helemaal worden ;))

Ook heb ik daar spelinzicht gekregen en kreeg ik het flink te horen wanneer ik weer eens een bal schoot die ik eigenlijk vast had moeten houden. (Maar dat zal ik dan ook nooit helemaal afleren) Daarnaast leer je veel van je teamgenoten zoals een goeie assist geven of een goede diepe pass geven.

Na 2 jaar bij SKF ben ik naar Unitas gegaan, daar kwam ik in eerste instantie in het tweede team maar door een blessure heb ik veel wedstrijden bij 1 mee mogen doen. Unitas speelde toen ook overgangsklasse en wij zijn in de zaal gepromoveerd met het 1e naar de hoofdklasse. 

De keuze voor Unitas heb ik toen gemaakt omdat er bij SKF een aantal mensen bij de selectie zouden stoppen waar ik het goed mee kon vinden. Ik wilde graag naar een club waar ik potentie zag om in de zaal hoofdklasse te gaan spelen maar tegelijkertijd een club waar ik mijzelf sociaal gezien thuis zou voelen. Na een hoop fijne gesprekken en veel contact vond ik dat Unitas goed aansloot bij hetgeen waar ik naar op zoek was.

Ik heb nooit spijt gehad dat ik er bij Telstar tussenuit ben geweest, ik heb het gevoel dat ik veel heb geleerd en ik vond het een fantastische ervaring. Sommige wedstrijden bij SKF en Unitas zullen mij ook altijd bij blijven. Bij beiden clubs heb ik het enorm naar mijn zin gehad.

Toch ben je weer teruggekomen bij Telstar. Sinds augustus 2020 korfbal je weer in het eerste van Telstar. Waarom heb je die keuze gemaakt?

Na dat je zou denken dat ik bij Unitas het perfecte plaatje had gevonden ben ik inderdaad weer teruggegaan naar Telstar. Ik had een andere baan gevonden en het leek mij lastig om dat te combineren met korfbal buiten mijn woonplaats. Het plaatje om op de fiets naar korfbal te gaan en met mijn oude teamgenoten weer korfballen zonder heel erg te moeten haasten uit mijn werk heeft uiteindelijk de knoop doorgehakt.

Het lijkt me een lastige periode om terug te komen, door alle lockdowns. Met welke verwachting van de selectie kwam je terug en hoe ervaar je dat nu? 

Toen ik deze keuze had gemaakt besefte ik nog niet dat korfbal zo lang stil zou komen te liggen door Corona. Ik denk dat de lockdown voor mij niet anders is geweest dan voor een andere speler. 

Mijn verwachting van de selectie was dat er een jonge, gezellige groep zou staan die in de zaal met 1 voor kampioenschap zou gaan. (Met wat uitzonderingen bij jonge groep) Daarnaast een groep die keihard voor elkaar werkt en durft te zeggen waar het op staat. 

Ik zie dat nog steeds op dezelfde manier en we gaan met 1 vol voor het kampioenschap! 

Op welke momenten kun jij het verschil maken? Waar ligt je kracht en waar kun/wil je nog wat leren?

Dat is een goede vraag. Mijn eigen kracht ligt vooral aanvallend maar daar is tegelijkertijd ook nog veel winst te behalen. Ik probeer altijd te kijken of ik kan scoren en vind het erg mooi om ook mijn medespelers met een goede assist te kunnen laten scoren. Ik denk niet dat ik zelf het verschil kan maken maar met het vak waar ik de laatste maanden mee samen heb gespeeld kunnen wij denk ik het verschil maken door dynamisch te spelen. Er is veel scorend vermogen en voor een tegenstander is het heel lastig om te zien waar zij dan de focus op moeten leggen om het vak uit te schakelen. 

Wat ik nog graag zou willen leren is verdedigend sterker worden. Dan bedoel ik vooral het aansluiten, niet inspringen en geen overtredingen maken. Aanvallend wil ik meer spelinzicht krijgen om mijn teamgenoten goed aan te kunnen passen.

(vervolg pagina 41)

Welk hoogtepunt heb jij als korfballer meegemaakt?

Met SKF zijn we kampioen geworden op het veld en met Unitas zijn we kampioen geworden in de zaal. Dit waren absoluut 2 hoogtepunten maar als ik er dan 1 moet noemen is het toch iets anders. Namelijk de wedstrijd Meeuwen 1 – Unitas 1. Dit was een echte derby en de tribunes zaten helemaal vol met publiek. We speelden tegen een oud teamgenoot van mij van SKF en dat maakte het extra leuk. Uiteindelijk nadat het de eerste helft heel spannend was hebben we met Unitas die wedstrijd ruim gewonnen. Ik heb die wedstrijd enorm genoten. 

De thuiswedstrijd Unitas 1 – Meeuwen 1 was ook prachtig. Toen moest ik helaas plaats nemen op de reservebank. Die wedstrijd was heel spannend maar hebben we uiteindelijk ook gewonnen.

Welke korfballer is voor jou een groot voorbeeld? 

Goeie, binnen de club was dat altijd Inke Bleeker. Zij was jaren mijn trainer en is een echte doorzetter. Uiteindelijk heb ik samengespeeld met Inke in een vak bij S1.

Buiten de club heb ik niet per se een voorbeeld. Ik vind sommige spelers wel leuk om te zien korfballen zoals Celeste Split of destijds Suzanne Struik.

Van welke coach heb jij veel geleerd en waar moet een goede coach aan voldoen?

Ik heb in de senioren veel geleerd van Ronald Anbeek en Steven Brink. Dit zijn ook meer dan de helft van mijn senioren jaren mijn coaches geweest. Zowel bij Telstar als bij SKF.

Ik vind dat een coach goed moet kunnen communiceren met zijn spelers. Dat is voor mij erg belangrijk. Hij moet kunnen zien wat een speler nodig heeft voor de juiste sturing en wat het team nodig heeft voor een overwinning. Durven wisselen waar nodig en voor het team de juiste keuzes durven maken. Een stukje korfbal inzicht is ook niet onbelangrijk.

Zelf ben je ook coach. Wat is voor jou belangrijk als coach en waar haal jij je voldoening uit?

Ik was op het veld inderdaad coach van de A1. Hier ben ik vanaf het zaalseizoen mee gestopt omdat het moeilijk te combineren was met mijn werk en trainingstijden.

Ik vind het als coach belangrijk om de communicatie met spelers helder te hebben. Weten wat er in de groep speelt en daarop kunnen inspelen. Ik vind het fantastisch om op zaterdag langs de lijn te staan en het team zodanig te kunnen motiveren om hard voor elkaar te werken. Een overwinning is dan natuurlijk helemaal mooi. Ik haal veel voldoening uit het zien groeien van spelers en het team gedurende het seizoen. 

Wil je de zin afmaken?

Goed korfbal is…

… als team hard voor elkaar willen werken en plezier hebben.

Bij Telstar vinden we dat plezier voorop staat, hoe is dat voor jou nu en hoe was dat voor jou toen je nog kind was?

Plezier staat bij mij zeker voorop. Ik vind het heel belangrijk om het als groep leuk te hebben en om buiten korfbal leuke dingen met elkaar te doen. Ik heb wel een enorme wil om te winnen en daardoor kan het tijdens een wedstrijd ook wel eens wat minder gezellig zijn. 

Als kind ging ik ook al met veel plezier naar korfbal, het kwam weinig voor dat ik geen zin had om te trainen of om een wedstrijd te spelen. Mijn vader, opa en oma zaten elke thuiswedstrijd langs de lijn. (Dat is nu nog zo trouwens) Dat vind ik erg leuk.

Ik vind dat winst en plezier ook deels samengaat. Ik heb hele leuke korfbal herinneringen aan de jeugd overgehouden. Als voorbeeld een jaar in de B1. We hadden een ontzettend leuk en hecht team met leuke coaches. We presteerden goed en hebben toen het NK gehaald, we zijn toen gepromoveerd naar de hoofdklasse. Buiten korfbal deden we veel dingen samen zoals feestjes of leuke activiteiten, ook de trainers Wilbert en Marieke deden hieraan mee.

Je hebt vast nog ander vrijwilligerswerk gedaan, buiten het coach zijn om. Waar beleef(de) je het meeste plezier aan?

Dat valt tegen. Ik heb vrijwel elk jaar een team gecoacht en dat vond ik erg leuk om te doen. Verder heb ik wel eens wat wedstrijden gefloten en ik maak samen met Vivian sinds dit jaar de indeling voor de zaalwachters en tellers. 

Het leukste vrijwilligerswerk om te doen vond ik toch het coachen. 

Heb je nog ambitie op korfbal– en persoonlijk vlak?

Op korfballend vlak zou ik het heel leuk vinden nu de competitie weer is opgestart om in de zaal kampioen te worden met S1. Terug naar de 1e klasse waar Telstar in mijn ogen thuishoort. Hopelijk blijft de selectie nagenoeg intact volgend jaar en dan denk ik dat we mooie en verrassende dingen kunnen laten zien in de 1e klasse. Maar nu eerst elke week winnen en het kampioenschap waarmaken! 

Welke hobby’s beoefen je nog meer naast korfbal?

Ik vind het heel leuk om te winkelen, uit eten te gaan of wat te drinken op zaterdagavond. Ook haal ik veel plezier en energie uit mijn werk, dat zou je misschien ook wel een hobby kunnen noemen.

Wat wil je nog aan de lezers kwijt?

Kom komende weken de selectie en alle andere teams van Telstar aanmoedigen nu het eindelijk weer mag en laat je horen!

Aan wie wil jij de veter doorgeven?

Ik geef de veter door aan 

Luuk Rakhorst.